ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಪೇಪರ್ ಬಿಡಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಸುದ್ದಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ “ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ” ಎಂಬ ಭೂತವೇ ನಮಗೆ ಗುರಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ “ಕೋಟಿಗೊಬ್ಬ” ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಈಗ ಒಂದು ಕಿಲೋ ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ನಾವೇ “ಕೋಟಿಗೊಬ್ಬ”ರಾಗಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ!
ಹಿಂದೆ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಾಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ಈರುಳ್ಳಿಯ ಬೆಲೆ ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ-ಯಮುನೆಯರು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಹೋದರೆ ಸಾಕು, ಅದು “ನನ್ನನ್ನ ಮುಟ್ಟಬೇಡ, ನಾನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ವಿಐಪಿ” ಎಂದು ಫೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದರೆ ‘ತಂಪು ಪಾನೀಯ’ ಕೊಡುವ ಬದಲು ‘ಒಂದು ಬಟ್ಟಲು ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಸಾಂಬಾರ್’ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತರೆಂದು ನಂಬಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ!
ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಈಗ ಸೆಂಚುರಿ ಬಾರಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಕಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಇನ್ವೆಸ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವವರು ಈಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ “ಬರ್ತೀರಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುವ ಬದಲು, “ಸ್ವಲ್ಪ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಶೇರ್ ಮಾಡ್ಕೊತೀರಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ಗರ್ಲ್ಫ್ರೆಂಡ್ ಜೊತೆ ಲಾಂಗ್ ಡ್ರೈವ್ ಹೋಗುವ ಬದಲು, ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ವರೆಗೆ ‘ವಾಕಿಂಗ್’ ಮಾಡುವುದೇ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಎಂದು ಜನ ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಸರ್ಕಸ್ ಇದ್ದಂತೆ. ನಾವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡೋಕೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಇರಬೇಕು. ದುಡ್ಡು ಬರೋದು ಇರುವೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ, ಖರ್ಚಾಗೋದು ಚಿರತೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ! ಆದ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು, ಎಷ್ಟೇ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಾದರೂ “ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಣ ಬಿಡಿ” ಅನ್ನೋ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಾ ಇರೋಣ.
