ನಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಇತರರಿಂದ ‘ಶಹಬ್ಬಾಶ್’ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಚೇರಿಯ ಕೆಲಸವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸವಿರಲಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಮಾತು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೇ ವ್ಯರ್ಥ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.
ಏಕೆ ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆ?
ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಶಂಸೆಯು ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ‘ಡೋಪಮೈನ್’ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಅನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಕಾರಿ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ, ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಬಯಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ‘ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆ’ಯಾಗಬಾರದು. ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇರಬೇಕು. ಇತರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಕೆಲಸದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಮೊದಲ ವಿಮರ್ಶಕರು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಬೇಕು.
ಪ್ರಶಂಸೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಕುಗ್ಗಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಗುರುತಾಗಲಿ. ನೆನಪಿಡಿ, ಸೂರ್ಯ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಲಿ ಎಂದು ಅವನು ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ.
