ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವನ ಒಂದು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಕೊಠಡಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಮಾತ್ರ “ಇನ್ನೇನು ಉಳಿದಿಲ್ಲ” ಅನ್ನೋ ಖಾಲಿತನ. ಪ್ರಯತ್ನಗಳೆಲ್ಲಾ ವಿಫಲ, ಕನಸುಗಳು ಕೈಜಾರಿದೆ, ಮುಂದೆ ದಾರಿ ಕಾಣದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವನವೇ ಮುಗಿದುಹೋಯ್ತು ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ, ಆ “ಮುಗಿಯಿತು” ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆನೇ ಹೊಸ ಆರಂಭದ ಸೂಚನೆ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಜೀವನ ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡೋದು ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಓಡ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಾಮ ಕೊಡಬೇಕು. “ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೀನಾ?” ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಿಂತ “ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಲ್ಲಾ?” ಅನ್ನೋದನ್ನ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೇ ಹೊಸ ಆರಂಭದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ. ಹಳೆಯ ತಪ್ಪುಗಳು, ಕಳೆದುಹೋದ ಸಮಯ, ಕೈತಪ್ಪಿದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆನ್ನುಹತ್ತದೆ, ಇವತ್ತಿನ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲೋದು ಮುಖ್ಯ.
ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟೋದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಗಳಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನವೂ ಒಂದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡುವುದು, ದೇಹದ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು ಹೇಳುವುದು ಇವು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ, ಒಳಗಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ. “ನನಗೆ ಏನು ಬರತ್ತೆ?” ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ “ನನಗೆ ಏನು ಕಲಿಯೋಕೆ ಇಷ್ಟ?” ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದಂತಾಗಿದಾಗ, ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಏನೂ ಇರೋದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ. ಅಲ್ಲಿ ಭಯ ಕಡಿಮೆ, ಸಾಧ್ಯತೆ ಜಾಸ್ತಿ. ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ, ಹಳೆಯ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನೀನೇ ನಿನಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವ ಸಮಯ ಅದು. ಜೀವನ ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ… ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ನಿಜವಾದ, ಕೇವಲ ನಿನ್ನದೇ ಆಗಿರುವ ಹೊಸ ಆರಂಭ ಆಗಬಹುದು.
