ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ನಮಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಒಂದು ಖಾಲಿತನ ಮೌನವಾಗಿ ಕೂತಿರುತ್ತದೆ. ಮಾತಾಡಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ, ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ, ವ್ಯಸ್ತತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೂ ಆ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಒಮ್ಮೆ ದೇವರನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ದೊಡ್ಡ ಪೂಜೆ, ಮಂತ್ರ, ನಿಯಮ ಏನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ “ನನಗೆ ಏನೋ ಸರಿಯಿಲ್ಲ” ಅನ್ನೋ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಮಾತು ಸಾಕು. ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವನ್ನು, ಯಾರೂ ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಇಡಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಕ್ಷಣದ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ಶಾಂತಿ ಒಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ. ಯಾರೋ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ, ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸೋದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ನೆಮ್ಮದಿ — ಅದೇ ಮ್ಯಾಜಿಕ್. ಖಾಲಿತನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ದೇವರನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಂದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಾಳೆ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಭಯಕ್ಕಿಂತ, “ಇವತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ” ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ.
ಈಗಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ವೇಗವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ದೇವರ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಿಧಾನದಲ್ಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕಳೆದುಹೋದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು, ಮರೆತಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ಕುಗ್ಗಿದ್ದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಅದರಲ್ಲೇ ಆ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಇದೆ. ಹೊರಗಡೆ ಏನೂ ಬದಲಾಗದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಒಳಗಡೆ ಏನೋ ಸರಿಯಾಗಿರೋ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿತನ ಕಾಡಿದಾಗ, ಒಮ್ಮೆ ದೇವರನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಉತ್ತರ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಾಕು.
