ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖ-ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭಾರವಾದಾಗ ಕೈ ಹಿಡಿದು ‘ನಾನಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುವವರು ಸಿಗುವುದು ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಗೆದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ನೂರಾರು ಜನ ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದಾಗ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂಬಂಧಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ವಿಷಾದನೀಯ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಾವಿರಾರು ‘ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್’ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುವವರು ಮಾತ್ರ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು. ‘ಜೊತೆಗೆ ಇರ್ತೀವಿ’ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಸುಲಭ, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ವಿರಳ. ಜೀವನದ ಏರಿಳಿತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅವರು ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿಯಿದ್ದಂತೆ.
“ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಜನ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವವರು ಸಿಗುವುದು ದೈವಕೃಪೆಯೇ ಸರಿ. ಜೀವನದ ಸುನಾಮಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಯಾರ ಅಡಿಪಾಯ ಗಟ್ಟಿ ಇದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.”
