ದೇವರ ದರ್ಶನ ಪಡೆದ ನಂತರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇವರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದೊಳಗಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ದರ್ಶನದ ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಗೆ ಬರದೇ, ಆ ಧನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ದೇವರ ದರ್ಶನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು, ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆನಂತರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವು ಈಡೇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಆ ಶ್ಲೋಕ ಹೀಗಿದೆ:
“ಅನಾಯಾಸೇನ ಮರಣಂ, ವಿನಾ ದೈನ್ಯೇನ ಜೀವನಂ |
ದೇಹಾಂತೇ ತವ ಸಾನಿಧ್ಯಂ, ದೇಹಿ ಮೇ ಪರಮೇಶ್ವರಂ ||”
ಇದರ ಅರ್ಥ: “ಓ ದೇವರೇ, ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಮರಣವನ್ನು ನೀಡು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಾಗ್ಯ ಕರುಣಿಸು.”
ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, ನಾವು ದೇವರ ಬಳಿ ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರೂಢಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.
