ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ “ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಅದನ್ನಲ್ಲ” ಎಂಬ ಸಮರ್ಥನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಹೇಳಲು ಹೋಗಿ, ಅದು ಅಪಾರ್ಥವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಒಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದ ಭಾವನೆ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿ ಹೊರಬರುವಾಗ ಆಗುವ ಸಣ್ಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಕೇಳುವವರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ನಂತೆ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಮಾತಿಗಿಂತ ಆ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಹೇಗೆ ಸುಂದರ ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ‘ಸಂವಹನ ವೈಫಲ್ಯ’ವೇ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಜಗಳದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳದ್ದಲ್ಲ, ಭಾವನೆಗಳದ್ದೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. “ಏನೋ ಹೇಳೋಕೆ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಂದೇನು ಹೇಳುವುದು” ಎನ್ನುವುದು ಸಂವಹನ ಕೊರತೆಯ ಒಂದು ರೂಪ. ಆದರೆ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬಹುದು:
ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸದಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಕೇಳುವವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ.
ಎದುರಿಗಿದ್ದವರು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಹೇಳಿದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಕೇವಲ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಿಪರೀತ ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಎಷ್ಟೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿಯೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ “ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಆದ ಗೊಂದಲ” ಜಗಳಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
