ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ವೈರಾಗಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನು ಭಾವನೆಗಳ ಸಂಗಮ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿವನೆಂದರೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಸೆಳೆತ. ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸೋಮವಾರದ ವ್ರತವಿರಲಿ, ಶಿವನ ದೇಗುಲಗಳಲ್ಲಿ ಯುವತಿಯರ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿವೆ ಕೆಲವು ಉತ್ತರಗಳು:
ಶಿವನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ‘ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ’ನಾದನು. ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುರುಷರು ಸಮಾನರು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದವನು ಅವನು. ಮಹಿಳೆಯರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಈ ರೂಪವೇ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವ ಮೂಡಲು ಕಾರಣ.
ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಅವಳಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಿರುವ ಕರುಣಾಮಯಿ. ಪತ್ನಿಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ತಾಂಡವವಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಅವನದು. “ಶಿವನಂತಹ ಪತಿ ಬೇಕು” ಎಂದು ಹುಡುಗಿಯರು ಬೇಡುವುದು ಅವನಲ್ಲಿರುವ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಗುಣಕ್ಕಾಗಿ.
ಶಿವನು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನಲ್ಲ, ಅವನು ವಿಭೂತಿ ಧರಿಸುವ ವೈರಾಗಿ. ಅಬ್ಬರದ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ಸರಳತೆಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವವನು. ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಆಂತರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಶಿವನೇ ದೊಡ್ಡ ಉದಾಹರಣೆ.
ಶಿವನನ್ನು ‘ಭೋಲೇನಾಥ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಅತಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭಕ್ತರ ಕೋರಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವವನು. ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಒಂದು ಲೋಟ ನೀರು ಅಥವಾ ಬಿಲ್ವಪತ್ರೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಶಿವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
