ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುವುದು ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ವಿದ್ಯಮಾನ. ಇದನ್ನು ಅನೇಕರು ಸಂಕಟ ಅಥವಾ ದುಃಖವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಇದಕ್ಕೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ.
ದಿನನಿತ್ಯದ ಒತ್ತಡ, ನೋವು ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಂತ ವಾತಾವರಣವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿರಾಳವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಮನಿತ ಭಾವನೆಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಇದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ‘ಆನಂದ ಬಾಷ್ಪ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಾಗ ದೇಹವು ಅದನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮೂಲಕ ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ನಡುವಿನ ಆಳವಾದ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಕೆಲವು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಸವಿನೆನಪುಗಳು ದೈವೀ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವವು ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮಂತ್ರಘೋಷಗಳು, ಧೂಪದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಂಪನಗಳು ನಮ್ಮ ನರಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಬರುವುದು ಅಶುಭವೇನಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ನೀವು ದೈವಿಕತೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದರ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ.
