ಜೀವನವೆಂಬುದು ಒಂದು ಸುಂದರ ಕವಿತೆಯಿದ್ದಂತೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಕವಿತೆಗಳೂ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಜೀವದಿಂದ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ದೂರವಾಗಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಶೂನ್ಯವೆನಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಹಾದಿಗಳು ನಮಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಬಲ್ಲವು:
ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಬದಲಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದೂರವಾಗುವುದು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಜೀವನದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
ನೋವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅದುಮಿಡಬೇಡಿ. ಅಳು ಬಂದರೆ ಅತ್ತುಬಿಡಿ, ಅಥವಾ ಆಪ್ತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾದಷ್ಟೂ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ.
ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳು, ಮೆಸೇಜ್ಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುವುದರಿಂದ ನೋವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಅವುಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಒಳಿತು.
ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತಿರುತ್ತೇವೆ. ಹವ್ಯಾಸಗಳು, ಪ್ರವಾಸ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮರಳಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ.
ಕಾಲ ಎಲ್ಲ ಗಾಯಗಳಿಗೂ ಮದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಹೋಗದಿದ್ದರೂ, ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಪಕ್ವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರು ದೂರವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಪಾಠ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಶಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದೆ ನಡೆಸಬೇಕು.
