ವಾರಾಂತ್ಯದ ಮೋಜು ಮುಗಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸದ ಅಖಾಡಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಾಗಿದೆ. ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಂತೆ ವಾಹನಗಳ ಸಾಲು, ಆಫೀಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಫೈಲುಗಳ ರಾಶಿ. ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ಸಾಗಿಸಲು ಈ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಾವು ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಸೋಮವಾರದ ಮುಂಜಾನೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಆಫೀಸಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಬದಲು, ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೌನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಹಳೆ ಕೆಲಸ, ಅದೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್, ನೋ ಆಪ್ಷನ್! ಬ್ಯುಸಿ ಲೈಫಿನ ಈ ರೊಟೀನ್ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರೂ, ಮುಂದಿನ ವೀಕೆಂಡ್ಗಾಗಿ ಕಾಯಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ?
