ಸುಭಾಷಿತ
“ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಶಪಿಸುವ ಬದಲು, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪ ಹಚ್ಚುವುದು ಲೇಸು. ಆ ದೀಪವೇ ನಿಮ್ಮ ವಿವೇಕ.”
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ ಎಂದರೆ ಅದು ಹಣವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸುವ ‘ಜ್ಞಾನ’ ಅಥವಾ ‘ವಿವೇಚನೆ’. ಮಾಹಿತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಜ್ಞಾನ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಜ್ಞಾನ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಅದು ನಾವು ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ. ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಎದೆಗುಂದದೆ, ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಪಡದೆ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಇರುವುದೇ ನಿಜವಾದ ವಿವೇಚನೆ. ಮಹಾತ್ಮರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಬುದ್ಧಿವಂತ ಎನ್ನುವವನು ನೂರು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿ ಎನ್ನುವವನು ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಮಾತನ್ನು ಆಡಲು ನೂರು ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ.”
ನಾವು ಮಾಡುವ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಪಾಠವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಯವಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಬೇಕು.
ಇಂದಿನ ಈ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ, ಅಂತರಾತ್ಮದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನ. ಜ್ಞಾನ ಎಂಬುದು ಹಂಚಿದಷ್ಟೂ ಬೆಳೆಯುವ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆ.
