ಸುಭಾಷಿತ:
“ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ದಾರಿ ಹುಡುಕಬೇಡ, ತಾಯಿಯ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗವಿದೆ.”
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಭಾಷೆಗಳಿವೆ, ಸಾವಿರಾರು ಪದಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ‘ಅಮ್ಮ’ ಎನ್ನುವ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಭಾವನೆ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ನಿರಂತರ ಹರಿಯುವ ಚೇತನ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಗಳಿಗೂ ಏನಾದರೊಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹರಿಯುವ ಏಕೈಕ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಅದು ತಾಯಿಯದು. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನಮಗೆ ಬೆನ್ನುಹಾಕಿದರೂ, ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಏಕೈಕ ಜೀವ ಅಮ್ಮ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಮಮತೆಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ.
ತಾಯಿ ಮನೆಯ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭ. ತನ್ನ ಹಸಿವನ್ನು ಮರೆತು ಮಗುವಿಗೆ ಉಣಿಸುವವಳು, ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವವಳು. ಮನೆಯ ಪ್ರತಿ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಆಕೆಯ ಶ್ರಮದ ಸುವಾಸನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಕೆಯದು, ನಾವು ಬಿದ್ದಾಗ ಮರುಗುವ ಹೃದಯವೂ ಆಕೆಯದೇ.
ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾವಿರ ನೋವುಗಳಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆ ಮಂದಹಾಸ. ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣ ನೋವನ್ನೂ ಕೂಡ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಸಹನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ತಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವರಾಗಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಲಿ, ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗಿನಡಿ ಸಿಗುವ ನೆಮ್ಮದಿ ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರಾವ ಐಷಾರಾಮಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲೂ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸೋಣ, ಆಕೆಯ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸೋಣ. ಇಂದಿನ ಈ ದಿನ ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಸುಂದರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಆ ಮಹಾಮಾತೆಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗಲಿ.
