ಸುಭಾಷಿತ
“ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗಿಂತ ಕೆಳಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.”
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನ ಅಥವಾ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಅವಮಾನವಾದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗುವುದು ಸಹಜ, ಕೋಪ ಬರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣದ ಆವೇಶ ನಮ್ಮನ್ನು ದುರ್ಬಲರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿರಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಬಂಡೆಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಾಗ ಬಂಡೆ ಪುಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ನುಣ್ಣಗೆ, ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಅವಮಾನ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಶಬ್ದವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿಗುವ ಒಂದು ಅವಕಾಶ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹಿಂದೆಯೂ ಹತ್ತಾರು ಅವಮಾನಗಳ ಕಥೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಯಾರೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಎರಡು ದಾರಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು:
ಆ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕುಸಿದು ಹೋಗಿ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಛಲವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಬೆಳೆದು ತೋರಿಸುವುದು.
“ಯಾರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಮುಂದೆಂದೋ ಒಂದು ದಿನ ಅದೇ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ.”
ಎಲ್ಲಾ ಟೀಕೆಗಳಿಗೂ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕವೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ‘ಮೌನ’ ಮತ್ತು ‘ಸ್ಮಿತಹಾಸ’ ಎದುರಾಳಿಗೆ ನೀಡುವ ದೊಡ್ಡ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಾವು ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸಬೇಡಿ. ಬದಲಾಗಿ, ಆ ನೋವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿ. ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಎರೆಚಿದರೆ ಅದು ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕುಂದಿಸದು, ಬದಲಾಗಿ ಎರೆಚಿದವರ ಮೇಲೆಯೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅಚಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೇ ಅವಮಾನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಾಕಲಾರದು.
