ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತಂಪಾದ ಐಸ್ಕ್ರೀಂ ಸವಿಯುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ನಾವು ಇಂದು ತಿನ್ನುವ ಈ ಆಧುನಿಕ ಐಸ್ಕ್ರೀಂ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.
ಐಸ್ಕ್ರೀಂನ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿ.ಪೂ 2ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೇ ಇದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಚೀನಿಯರು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹಿಮಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ‘ಫ್ರೋಜನ್ ಡೆಸರ್ಟ್’ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಕೂಡ ಹಿಮಕ್ಕೆ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ರಸವನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ.
ರೋಮ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ನಿರೋ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಹಿಮವನ್ನು ತರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ 10ನೇ ಶತಮಾನದ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅರಬ್ಬರು ಹಾಲನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಧುನಿಕ ಐಸ್ಕ್ರೀಂಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಸಿಹಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊಘಲರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ತರಿಸಿ ‘ಕುಲ್ಫಿ’ ತಯಾರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಇತ್ತು.
13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯ ಪ್ರವಾಸಿ ಮಾರ್ಕೊ ಪೋಲೊ ಚೀನಾದಿಂದ ಐಸ್ಕ್ರೀಂ ತಯಾರಿಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಯುರೋಪಿಗೆ ತಂದನು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಇದು ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪಸರಿಸಿತು. 1843ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾನ್ಸಿ ಜಾನ್ಸನ್ ಎಂಬಾಕೆ ಐಸ್ಕ್ರೀಂ ತಯಾರಿಸುವ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ನಂತರ ಇದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗತೊಡಗಿತು.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರವಾಗಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಂತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವಂತಾಯಿತು. ಇಂದು ನೂರಾರು ಫ್ಲೇವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಹಿಂದೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಪಯಣವಿದೆ.
