ಇಂದಿನ ಸುಭಾಷಿತ:
“ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳಚಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮೊಳಗೊಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಮನುಷ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.”
ಬದುಕು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನದಿ ಇದ್ದಂತೆ. ನದಿ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರಬೇಕಾದರೆ ಅದು ತಗ್ಗಾದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಾಗಬೇಕು. ಯಾವಾಗ ನದಿ “ನಾನು ಎತ್ತರದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರಲಾರದು. ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವೂ ಅಷ್ಟೇ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಇತರರನ್ನು ತುಳಿಯುವ ಅಹಂಕಾರವಾಗಬಾರದು.
ಅಹಂಕಾರ ಇರುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಜಗತ್ತು ಎಂದೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸಮಾನರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧಾಳುಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮಗಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ‘ಅಹಂ’ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಬಲೂನಿನಂತೆ. ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಸಣ್ಣ ಸೂಜಿಯ ಮೊನೆಯಷ್ಟು ಟೀಕೆ ಎದುರಾದಾಗ ಅದು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ‘ನಮ್ರತೆ’ ಎಂಬುದು ಭೂಮಿಯಂತೆ. ಎಷ್ಟು ತುಳಿದರೂ ಅದು ಮೌನವಾಗಿ ಸಹಿಸಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಳಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕೈಲಿರುವ ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಸೌಂದರ್ಯ ನಾಳೆ ಮರೆಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ರತೆ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಮಾಡಿದೆ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ “ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಮಾಡಿದೆವು” ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ನೆನಪಿಡಿ, ಮರದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಷ್ಟೂ ಆ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಅಷ್ಟೇ ವಿನಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯತ್ತ ಬಾಗುತ್ತವೆ. ನಮ್ರತೆ ಎನ್ನುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಬಲಿಷ್ಠ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಸಂಕೇತ. ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಸರಳತೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಿಜವಾದ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
