ಭಾರತೀಯ ವಿವಾಹ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಶೇಷ ಆಚರಣೆಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದು ಅರಿಶಿಣ ಶಾಸ್ತ್ರ. ಮದುವೆಯ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ವಧು-ವರರಿಗೆ ಅರಿಶಿಣ ಹಚ್ಚುವ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುದ್ಧತೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರ ನಡೆದ ಬಳಿಕ ವಧು-ವರರು ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ನಂಬಿಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹಲವು ಕಾರಣಗಳೂ ಇವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅರಿಶಿಣವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅರಿಶಿನ ಹಚ್ಚಿದ ಬಳಿಕ ವಧು-ವರರು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀಳದಂತೆ ಕಾಪಾಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಇದು ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ. ಅರಿಶಿಣದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಗುಣಗಳಿವೆ. ಮದುವೆಗೆ ಮುನ್ನ ಚರ್ಮ ಸುಂದರವಾಗಲು, ದೇಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಲು ಈ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಧೂಳು, ಬಿಸಿಲು, ಸೋಂಕು ಇತ್ಯಾದಿ ತಗುಲುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ:
ಈ ಸಮಯವನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಅವಧಿ ಎಂದು ಕೂಡ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ ದಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ವಧು-ವರರು ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹ ಎರಡನ್ನೂ ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣ ಸಾಮಾಜಿಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಮದುವೆಯವರೆಗೂ ವಧು-ವರರು ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯಲಿ, ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಅರಿಶಿಣ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಳಿಕ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಅಂಧನಂಬಿಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯ, ಶುಭಶಕುನ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಈ ಆಚರಣೆ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
