ಸುಭಾಷಿತ
“ಜಾತಿ ನೀತಿಗಳ ಆಚೆ ನಿಂತು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸೋಣ.”
ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ.. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡುವಾಗ ಬಡವ-ಬಲ್ಲಿದ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಮಳೆಯು ಸುರಿಯುವಾಗ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಭೇದ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಇಷ್ಟು ಉದಾರವಾಗಿರುವಾಗ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ತಾರತಮ್ಯದ ಬೇಲಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?
ಸಮಾನತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುವ ಭಾವನೆ.
ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟು, ಬಣ್ಣ, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಬೇರೆಯವರನ್ನು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಗುಣವೇ ನಿಜವಾದ ನಾಗರಿಕತೆ.
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಡಬಾರದು. ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತವಾದ ವೇದಿಕೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇಶ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅಸಮಾನತೆಯು ಸಮಾಜದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಮಾನತೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಭಾಷಣದ ವಿಷಯವಾಗಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಯಾರನ್ನೂ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಜಗತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿರುವುದು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿಂದ, ಆದರೆ ಆ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ‘ಸಮಾನತೆ’ ಎಂಬ ನೂಲು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
