“ಹಸಿರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸೋಣ, ಪರಿಸರವನ್ನು ಪೂಜಿಸೋಣ!”
ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ಸೋಸಿ ಬಂದು, ಇಬ್ಬನಿಯ ಹನಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಆ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಾದವು? ನದಿಯ ತಿಳಿನೀರು ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹರಿಯುವ ಆ ನಿನಾದ, ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ತಂಗಾಳಿ ತರುವ ಆ ಹಿತವಾದ ತಂಪು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಂದು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಗಳ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಶುರುವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜೂನ್ 5 ಬಂತೆಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಈ ಧರೆಯ ಒಡಲನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಕಾಡನ್ನು ಕಡಿದು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮಹಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಮನುಷ್ಯ, ಇಂದು ಶುದ್ಧ ಗಾಳಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನದಿಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗಾಗಿ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಪ್ರಕೃತಿ ತಾಯಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಾವ್ಯ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಕಾವ್ಯದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಇಂದು ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕಾದ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ.
ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸಸಿ ನೆಡಿ. ಅದು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡದಾಗುವಾಗ ಸಿಗುವ ಆನಂದವೇ ಬೇರೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆಯ ಚೀಲ ಬಳಸಿ. ನೀರನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಿ, ಮಳೆನೀರನ್ನು ಇಂಗಿಸಿ ಭೂಮಿಯ ಒಡಲನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ.
ಪ್ರಕೃತಿ ಮುನಿದರೆ ಪ್ರಳಯ, ಪ್ರಕೃತಿ ನಕ್ಕರೆ ಪ್ರಗತಿ. ಬನ್ನಿ, ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸೋಣ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಈ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಸಿರು ನಂದನವನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋಣ.
