ಹೊಸದಿಗಂತ ಡಿಜಿಟಲ್ ಡೆಸ್ಕ್;
ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ “ನಾಳೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಬಾಕಿ ಇದೆಯಲ್ಲ?”, “ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?” ಎಂಬ ಆತಂಕ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಸದಾ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹಿಂದುಳಿದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಅಪರಾಧ ಭಾವನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ “ಸದಾ ನಿರತರಾಗಿರುವುದೇ ಸಾಧನೆ” ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನೇ ಯಶಸ್ಸು ಎಂದು ಸಮಾಜ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎನ್ನುವುದು ಸೋಮಾರಿತನದ ಸಂಕೇತದಂತೆ ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇರುತ್ತದೆ.
ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇತರರು ಸದಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಹೊಸ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಅರಿಯದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣತನದ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. “ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಹೋಲಿಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪರಾಧಿ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಸೈಕಾಲಜಿಸ್ಟ್‌ಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎನ್ನುವುದು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮಿದುಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವ ‘ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್’. ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಬ್ಯಾಟರಿ ಖಾಲಿಯಾದಾಗ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಅಂತೆಯೇ ದಿನವಿಡೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯ. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ‘ಬರ್ನ್‌ಔಟ್’ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವುದು ಹೇಗೆ?
ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡಿ.
ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನೂ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ.
“ನನ್ನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಈ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಅಗತ್ಯವಿದೆ” ಎಂದು ನಿಮಗ ನೀವೇ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೊಡಿ.
ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕು, ಅಪರಾಧವಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವುದು ಕೂಡ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
