“ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ?” ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡ್ತೀವಿ.
“ಈ ಕೆಲಸ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯುತ್ತೆ?” ಅಂದ್ರೆ ಉತ್ತರ ಇರುತ್ತೆ.
“ನಾಳೆ ಏನು ಪ್ಲಾನ್?” ಅಂದ್ರೂ ಉತ್ತರ ಸಿದ್ಧ ಇರುತ್ತೆ.
ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, “ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀನಾ?” ಅಂತ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ… ಉತ್ತರ ಕೊಡೋಕೆ ಯಾಕೋ ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಮನೆಯವರ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಕೆಲಸದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಸಮಾಜದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಕೊಡುತ್ತಾ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ.
ಕೆಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿರುತ್ತವೆ. “ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನು ಬೇಕು?”, “ನಾನು ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹೋಗ್ಬೇಕಾ?”, “ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಲ್ಲಿದೆಯಾ?”… ಆದರೆ ಇವೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೆ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳೋ ಸಮಯವೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ:
ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದಕ್ಕೇ ಕೆಲವರು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಆಗ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಬಹುಶಃ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿರೋದು ಅಲ್ಲ… ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದಿರಬಹುದು ಅಲ್ವಾ?
